تبلیغات

خانه سرگرمی

سری دوم بازی  Assassin’s Creed نیز مانند سری اول در محیطی باز و با GamePlay غیرخطی اتفاق می‌افتد. برای عده قلیلی که سری یک را بازی نکرده‌اند و یا آشنایی ندارند باید گفت که سبک بازی همچنان سوم شخص اکشن ماجراجویی است. بازی تکنفره و ساخت شرکت Ubisoft Montreal است.

یکی از نقاط قوت سری بازیهای AC واقعی بودن کارکتر، محیط و GamePlay بسیار عالی آن است. اما تحولاتی که در AC II رخ خواهد داد, باعث خواهد شد که آن را به جرات به برترین اکشن سوم شخص سال تبدیل نماید.

اتسیو (ایتالیایی: Ezio) شخصیت اول داستان است که نسبت به الطیر (Altair) در نسخه اول بسیار عالی تر است. در اولین نگاه به آخرین تریلر عرضه شده بازی, مهارت خیره کننده Ezio در جنگیدن است که بیش از همه چیز به چشم می آید. شما دیگر مجبور نیستید با شمشیر و یا چاقو بجنگید و فقط چند حرکت محدود را در نحوه کشتن انجام دهید, چون Ezio مهارت فوق العادی در جنگیدن بدون سلاح دارد, همچنین او می تواند با تکنیک های خاصی سلاح طرف مقابل را از او بگیرید و علیه خود او استفاده کند. مهارت خلع سلاح کردن و کاملاً Objective بودن سلاح‌ها امکان فوق العاده‌ای است که در بازی گنجانده شده‌است. به طور مثال در تریلر می بینیم که وقتی نیزه ای که در دستان Ezio است می‌شکند باز هم از آن برای کشتن طرف مقابل استفاده می‌کند.

اما تغییرات Ezio نسبت به Altair به این محدود نمی شود. گذشته از اینکه پوشش و لباسش زیباتر شده؛ چیزی که Ezio را برتر می کند و یکی از هیجان انگیزترین امکانات بازی خواهد بود این است که او از دو عدد Hidden Blade  ( خنجر مخفی) بهره می گیرد. یکی برای دست راست و دیگری برای دست چپ, که هر دو توسط داوینچی طراحی شده اند. خنجر سمت چپ به ارث برده از الطیر با تمامی امکانات سابق است با این تفاوت که دیگر نیازی به قطع انگشت نیست و علت آن نوع طراحی هوشمندانه آن توسط داوینچی است.

اما خنجر سمت راست که در این نسخه از بازی به آن اضافه شده است علاوه بر تمامی امکانات سمت چپی، امکان پرتاب شدن نیز دارد.

در مورد داستان بازی اطلاعات زیادی منتشر نشده است, جز اینکه Ezio همانند Altair از اجداد دزموند مایلس است و داستان در قرن ۱۵ میلادی در ایتالیا و در دوره رنسانس اتفاق می افتد (تقریباً ۳۰۰ سال بعد از داستان بازی اول) پدر Ezio که یک بانکدار بوده به قتل رسیده است و خط اصلی داستان انتقام جویی Ezio است.

Ezio دوست نزدیک لئونارد داوینچی است و به کمک او به جنگ با خانواده‌هایی می‌رود که در جریان قتل پدرش دست داشتند.

یکی دیگر از مزایای این سری استفاده از اختراعات داوینچی در بازی است که می‌توان از نمونه‌های آن به ماشین پرنده لئوناردو و تپانچه اشاره کرد.

در کل نوآوری, خلاقیت و هیجان در AC II  به اوج خواهد رسید.

از تغییرات دیگر در بازی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

- گرافیک بالاتر, جزئیات دقیقتر و محیط‌هایی که با دقت هر چه تمام تر طراحی شده‌اند

- هوش مصنوعی بالاتر دشمنان و کلاً تمامی شخصیت‌ها در بازی

- محیط‌های متنوع تر و شهر‌های بیشتر بازی ( تا اینجا شش شهر ایتالیا و چندین محیط اضافی از سوی بازی سازان معرفی شده است)

- مکان های مخفی شدن متفاوت و بیشتر

یادتان نرود که شما در ونیز خواهید بود و خبری از آلاچیق های روی پشت بام نیست, گرچه هنوز می توانید روی نیمکت ها در کنار مردم بنشینید البته اگر سربازان باهوش بازی متوجه نشوند!

- امکان شنا کردن و شیرجه زدن در آب

در کل تحولات در بازی بسیار زیاد است که نوید یک بازی جذاب, دیدنی و بسیار سرگرم کننده را می‌دهد. به کسانی که هنوز شماره یک را بازی نکرده اند توصیه می کنیم که تا دیر نشده دست به کار شوند چون شماره دو در تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۰۹ عرضه خواهد شد. تا آنموقع به انتظار “اتسیو آدیتوره دی فیرنزه” خواهیم نشست.

این بازی ادامه درام هیجان‌انگیز اتزیو آدیتوره است که در انجمن برادری و درست پس از پایان اتفاقات بازی قبلی رخ می‌دهد.

 

اتزیو تنها شخصیت پیشرو این داستان نیست. او جد دسموند مایلز است، فردی که در آینده زندگی می‌کند و در این سری بازی همواره شخصیت ثابت باقی مانده است. در برخی از مراحل بازی کنترل دسموند را به دست می‌گیرید. بازی این طور آغاز می‌شود که از یک دعوای خانوادگی در ویلایی در مونته ریگیونی گذشته است و دشمن قسم‌خورده اتزیو، چزاره بورجیا تمام مصنوعات باارزش این خانواده را که به سیب بهشتی مشهور است، می‌دزدد. با کمک کاترینا و یکی دیگر از دوستان قدیمی، اتزیو به رم می‌رود تا سیب را پس بگیرد.

 

 

بجز بخشی که در آن تهمت خیانت‌زده می‌شود، باقی بخش‌های داستان اساسین کرید3 کاملا مستقیم و خطی است و هیچ بخش عاطفی خاصی در آن وجود ندارد و البته به این معنا هم نیست که لحظات نفسگیری در داستان رخ نمی‌دهد.

 

 

در یکی از ماموریت‌های فرعی با فلش‌بک‌هایی مواجه می‌شوید که باید نقش اتزیوی جوان‌تر را بازی کنید. از دیگر لحظات جالب بازی دیدن لوکرزیا بورجیا است که رابطه عجیب و غریبی با چزاره دارد. لوکرزیا از معدود نقش‌های جدید بازی است که کاراکتری محوری در پیشبرد داستان دارد. صداگذاری بازی آنقدر جدی و باهیجان است که در هیچ یک از بخش‌های بازی به ذهن‌تان خطور نمی‌کند که این صداها از کاراکترهای انیمیشنی بازی شنیده می‌شوند.

 

 

بخش اعظم بازی در شهر رم می‌گذرد و بزرگی و زیبایی پیاده‌سازی شهرها تحسین هر کسی را برمی‌انگیزد و آنقدر گوناگونی در نقاط مختلف شهر وجود دارد که این بازی را به دنباله‌ای شایسته برای نسل پیشین بازی‌های خود تبدیل می‌کند. ممکن است به کلیسایی بروید تا نمای کاخی را مشاهده کنید که پرده‌های نقش‌دار با تزئین طلایی رنگ چشمگیری دارد. آدم‌های شهر، گاهی مشغول خوردن سیب هستند یا شب‌ها فانوس به دست حرکت می‌کنند و به گپ و گفت‌وگو با یکدیگر مشغولند. همه اینها با چنان جزئیاتی راندو می‌شود و برق می‌زند که تنها زمانی که شبیه سری قبلی این بازی‌هاست، برای هواداران پروپا قرص این بازی کمی ‌عجیب است و برای کسانی که اولین بار به سراغ این بازی و بازی سوم می‌روند، همه چیز بی‌نقص طراحی شده است.

 

 

البته از نظر فنی برای کنسول پلی استیشن3 این بازی، چند باگ وجود دارد و ممکن است تشخیص داده شود که کاراکترها از ناکجاآباد ظاهر می‌شوند یا فریم ریت بازی ثابت نیست و گاهی کم می‌شود. صداگذاری بازی هم فضای اپرایی سوپرانو با ملودی‌های فرنچ هورن دارد. بخش اعظم این موسیقی از بازی گذشته گرفته شده که کمی ‌ناامیدکننده است؛ هرچند موسیقی کماکان با فضاها منطبق است.

 

 

در این دنیای بزرگ، هزاران کار باید انجام شود. جز اصل بازی، سکوبازی از روی پشت بام‌ها، پنهان‌شدن در جمعیت، کشتن مخفیانه و شمشیربازی موزون است که همه اینها در این بازی بهتر شده‌اند؛ هرچند مکانیک کلی بازی دست نخورده باقی مانده است. همانند اساسین کرید2 جستجوی نشان‌های حجاری شده بر پشت بام‌ها از طریق فعال‌سازی دید عقابی ممکن خواهد بود. یافتن این نشان‌ها در حل معما کمک خواهد کرد و البته پرده از رازی بزرگ‌تر برخواهد داشت.

 

 

از بسیاری از برج‌های این بازی نمی‌توان بی‌دقت و سرسری بالا رفت و نیاز به کنترل بیشتری است. در حقیقت، علاوه بر بالارفتن از این برج‌ها، باید آنها را با خاک هم یکسان کرد. بورخیاها تاثیر خود را بر رم گذاشته‌اند و برای تضعیف کنترل آنها بر شهر، باید عمارت‌های آنها را خراب کرد. پیش از این که این اقدام صورت بگیرد، باید فرمانده مقیم در آن برج را نیز از پای درآورد. اگر مستقیما با نگهبان‌های اطراف فرمانده درگیر شوید، وی فرار خواهد کرد، بنابراین باید با احتیاط به وی نزدیک شوید. در بسیاری از مواقع می‌توان از ابزار تیر و کمان استفاده کرد. پس از کشتن فرمانده می‌توان از برج بالا رفت و آن را به آتش کشید.

 

هر چند به اندازه اساسین کرید2 داستان پر از غافلگیری نیست، اما جزئیات معماری و جلوه‌های تصویری فوق‌العاده این بازی، باز هم چشم‌ها را به خود خیره خواهد کرد.از بین بردن تاثیر بورجیا در شهر مهم است چون از این طریق می‌توان به فروشندگان محلی دسترسی پیدا کرد، البته این دسترسی فوری نخواهد بود. اقتصاد در بازی قبلی، ویژگی جالب ولی درهم و برهمی بود که در این بازی بسیار هوشمندتر شده است. همانند گذشته باید برای پول درآوردن، پول خرج کنید. اگر بخواهید به آهنگران، دکترها، خیاط‌ها و... دسترسی پیدا کنید، اول باید فروشگاه‌شان را بخرید و نوسازی کنید. افزون بر این که می‌توان با نوسازی یک فروشگاه به محتوای آن نیز دسترسی داشت، همچنین می‌توان از آن فروشگاه درآمد نیز کسب کرد. بحث اقتصادی بازی در برخی جاها به یک الزام تبدیل می‌شود، مثلا این که نمی‌توان در تیرهای بلند نشست؛ مگر این که قبلا بخشی از یک قنات را خریده باشید. همچنین بخش اقتصادی بازی برای دسترسی به سلاح‌های باکیفیت، زره‌های مقاوم و... کاربرد زیادی دارند.

 

در اساسین کرید3 ممکن است در لحظاتی با مشکلاتی روبه‌رو شوید، مثلا گاهی اوقات وقتی با اتزیو حرکت می‌کنید، ناگهان طوری می‌ایستد که انگار در حال افتادن از لبه یک پرتگاه به پایین است، حتی اگر در سطحی کاملا صاف قرار داشته باشید. ضمن آن که گاهی ممکن است بخشی از کاراکتر در زمین فرو برود که با ریستارت کردن بازی همه اینها درست می‌شود. بجز این موارد کوچک، بازی از همه نظر بهتر شده و پریدن از پشت بام‌های شهر رم، لذت خاصی دارد و انیمیشن نرم و شخصیت‌های عمیق بازی، با صداگذاری خوب همراه شده تا یک بازی از همه نظر کامل را ارائه کند.